prof. zw. dr hab. Krzysztof Pleśniarowicz



prof. dr hab. Krzysztof Pleśniarowicz
kontakt e-mail: krzysztof.plesniarowicz@uj.edu.pl

 Prof. dr hab. Krzysztof Pleśniarowicz - zajmuje się teorią i historią teatru oraz performatyką, jest absolwentem teatrologii Uniwersytetu Jagiellońskiego (1977), na UJ uzyskał także doktorat (1986), habilitację (1996), tytuł naukowy profesora (2001) oraz stanowisko profesora zwyczajnego (2007). Od 2004 r. kieruje Katedrą Kultury Współczesnej UJ. Był zastępcą dyrektora Instytutu Spraw Publicznych UJ (2002-2007) i współtwórcą Instytutu Kultury UJ (2009), od 2008 r. jest prodziekanem Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ. Jest autorem, współautorem i redaktorem 16 książek, m.in.: Kartki z dziejów rzeszowskiego teatru (1985, Nagroda Literacka Rzeszowa), Teatr Śmierci Tadeusza Kantora (1990), Teatr Nie-Ludzkiej Formy (1994), Mity teatru XX wieku: od Stanisławskiego do Kantora (1995), Przestrzenie deziluzji. Modele współczesnego dzieła teatralnego (1996), Arcydzieła inscenizacji: Od Reinhardta do Wilsona (1997), Kantor. Artysta końca wieku (1997, Nagroda Polskiego Oddziału Międzynarodowego Instytutu Teatralnego dla najlepszej książki roku o teatrze, Krakowska Nagroda Literacka), Hommage á Kantor (1999), Dylemat jedynego wyjścia. Absurd w dramacie u schyłku realnego socjalizmu (2000), Pogodzić Mrożka z Grottgerem. Ostatnie chwile przed Dwustuleciem Sceny Narodowej w Krakowie (2005)Jest autorem blisko 200 artykułów i recenzji, publikowanych często poza Polską, w językach: francuskim, niemieckim, angielskim, włoskim, hiszpańskim, duńskim, czeskim, słowackim, węgierskim, rumuńskim. W ostatnich latach opublikował w Wielkiej Brytanii i na Węgrzech monografię Tadeusza Kantora: The Dead Memory Machine. Tadeusz Kantor's Theatre of Death (2004; nagroda indywidualna Ministra Edukacji Narodowej), A Halott Emlékek Gépezete. Tadeusz Kantor Halálalszínháza (2007). Był profesorem wizytującym i prowadził cykle zajęć na amerykańskich uniwersytetach w Cleveland w stanie Ohio (1992), Rochester w stanie New York (2000) i Amherst w stanie Massachusetts (2005-2006); był stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w City University of New York (1991) oraz stypendystą Fulbrighta w New York University (1996-1997). Był zapraszany do wygłoszenia wykładów i referatów w Ruhr Universität w Bochum, Uniwersytecie w Amsterdamie, Wolnym Uniwersytecie Berlińskim, Uniwersytecie Karola w Pradze, Uniwersytecie Komenskeho w Bratysławie, New York University, walijskim uniwersytecie w Aberystwyth, Uniwersytecie w Mińsku na Białorusi, Uniwersytecie w Preszowie, a także przy okazji festiwali i wystaw teatralnych w Messynie na Sycylii, Sao Paulo, Budapeszcie, Paryżu, Kopenhadze, Kijowie, Barcelonie.W latach 1994-2000 pełnił funkcję dyrektora krakowskiego Ośrodka Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora „Cricoteka". Był w tym czasie komisarzem wystaw i redaktorem publikacji poświęconych teatrowi Kantora w Brukseli, Strasburgu, Sztokholmie, Kijowie, Kopenhadze. Zorganizował ponadto wystawy Kantora w Barcelonie, Madrycie, Tuluzie, Charleville. Od połowy lat 90. przygotowywał (jako redaktor naukowy) trzytomową edycję Pism wybranych Tadeusza Kantora dla Wydawnictwa Ossolineum (ukończoną w 2005 roku). Zorganizował na Uniwersytecie Jagiellońskim dwie międzynarodowe konferencje poświęcone twórczości Kantora: Sztuka i wolność (1990) oraz Pamięć o Artyście Pamięci (1995), ostatnio był także uczestnikiem i współorganizatorem kolejnych tego typu międzynarodowych konferencji naukowych – w Barcelonie (Jornades Kantor a l'Institut del Teatre, maj 2010) oraz w Krakowie (Tadeusz Kantor – dziś, grudzień 2010).